The Balanced Embouchure

Bert Lochs' scherpzinnig inzicht in de grondbeginselen van The Balanced Embouchure blijft mij verbazen. Zou er een wereldranglijst van erkende BE-docenten bestaan, dan stond hij daarop aan of nabij de top.

- Jeff Smiley (trompetpedagoog en schrijver van The Balanced Embouchure)

 

Er zijn helaas erg weinig trompettisten die niet op enig moment te maken krijgen met embouchure perikelen. Verandering van mondstuk, mondstand, andere leraar, tandproblemen, ander soort muziek, meer spelen etc. Je uithoudingsvermogen is niet groot genoeg, je hebt pijn aan je lippen/ keel/kaak, je toon is slecht, je aanzet deugt niet, je bereik is te klein, zelfs focale dystonie komt voor onder trompettisten. De oplossingen variëren van zinloos tot creatief tot hooguit truuks en tips. Sommigen zijn erbij gebaat terwijl anderen problemen houden of zelfs meer problemen ontwikkelen. De conclusie is meer dan eens dat trompetspelen niet zo geschikt is voor de persoon in kwestie, maar het kan natuurlijk best zo zijn dat de methode of de leraar niet zo geschikt is voor de leerling.

Even in alle duidelijkheid: Er bestaat (helaas) geen wondermethode of een zg. 'quick fix'. Het ontwikkelen van een efficiënt werkende embouchure kost tijd, veel toewijding en nog meer geduld. Iemand die beweert dat hij in een maand tijd zijn hele speelmanier heeft veranderd, een heel oktaaf erbij kreeg en nu zes uur lead achterelkaar kan spelen, geloof ik niet. Uitzonderingen zijn er altijd. Voor de gewone stervelingen onder ons is vooral van belang dat we onze tijd aan de juiste oefeningen besteden. Hoe je studeert is belangrijker dan hoelang je studeert.

Een anekdote: toen ik in het derde jaar conservatorium zat was uiteindelijk zelfs een C2 (yep, die tussen het derde en vierde lijntje) voor mij een moeilijke noot. Ik studeerde drie a vier uur per dag....over inefficiënt studeren gesproken. Het is me uiteindelijk wel weer gelukt om overeind te krabbelen en een goeie solist te worden, maar mijn uithoudingsvermogen, toon, bereik en speelgevoel waren verre van ideaal. Ik was afhankelijk van de bekende 'goeie dag'. Zoals veel andere trompettisten accepteerde ik dat min of meer als een 'fact of life'. Een groot bereik en uithoudingsvermogen zal wel iets voor krachtpatsers en multistudeerders zijn. Blijkbaar konden andere mensen iets wat maar voor weinigen weggelegd was.

Het boekje 'The Balanced Embouchure' van trompetpedagoog Jeff Smiley uit de Verenigde Staten, bleek een-voor mij-nieuwe oplossing te bieden. Inmiddels is de methode op allerlei trompetfora in de hele wereld zowel bejubeld als verguisd en kent zowel een trouwe schare aanhangers als minstens evenzoveel tegenstanders. De eerste keer dat ik het boekje onder ogen kreeg en las wat er van me verwacht werd, moest ik vooral lachen om de rare oefeningen. Met een gezonde dosis scepsis ben ik aan de oefeningen begonnen en ging meer dan ik verwachtte vooruit op allerlei fronten. Bereik, toon, flexibiliteit, uithoudingsvermogen, alles verbeterde gaandeweg. Het moge duidelijk zijn dat ik er inmiddels van overtuigd ben dat er weinig boeken over embouchure zijn geschreven die duidelijker uit de doeken doen hoe je je embouchure op een efficiënte en veilige manier kunt ontwikkelen.